Ah Şu Babanneler..

"Erken ağardı saçlar..
Yılların günahı ne?"
Artık üniversiteden ötürü imkanımız yok ya pek, ama beraber geçirdiğimiz her akşam bize ayrılmış koltuklarımıza oturur, ellerini tutar onu ve anılarını dinlerim.. Her babannede gençleri anıları ile boğmak korkusu olur ama ben dinlemekten, babannem ise anlatmaktan resmen keyif alır.. Onun yaşadıklarına inanam.. Bana inanılmaz gelir. Ama doğrudur ve şahitleri mevcuttur.. "Keşke yaşasam" derim o anıları.. Keşke acısıyla tatlısıyla o hayat bana ait olsa.. Ama ne mümkün!
Belkide doğduğum anda gözlerimi babanneme açmamın getirdiği şeyler bunlar.. Onunla yaşadıklarımız.. "Olum hiç Anayla Baba gibisi olur mu" diyenlere bir cevaptır adeta o.. Hakkını ödeyebilmem mümkün değil.. Hakkını helal etmesini istediği tek bir insan varsa benim hayatımda, o da o..
"Her başarılı erkeğin arkasında bir kadın" vardır ya, işte babannem onlardan... Peki ben başarılı mıyım? Onun bana yaptıklarını haketmiyorum... Bunu biliyorum..
Seni seviyorum "Sevim Hala".. Lütfen beni o berrak kalbinden mahrum bırakma..