Bahar Dönemi Başlıyooğr...

Tatil bitti... Şu an Fakültedeki ilk günüm ve bilgisayar labratuvarına oturduğum ilk an... Zorlama ertelemelerle 27 gün sürdü tatil.. Güzel miydi? Güzeldi.. Kim-ler-in sayesinde peki? Birkaç teşekkürü hakedenler var tabi.. Sıralaması önemli değil..

En can sıkıntısı anlarımda bile bana bir tebessüm yaşatabilen kendisini hala çözemediğim mükemmel insan Tansu'ya..

"Mükemmel" arkadaşlarla çevrili olsam dahi kalbinde yerimin olduğuna inandığım ve giderayak anında bile kendisini görmekten beni mahrum bırakmayan Derya Abla'ya..

Dileğimi diledikten 1 gün sonra farkında olmasa bile gerçekleşmesini sağlayan, hata kimin olursa olsun hala kardeşliği devam ettirmek için adım atabilen, her ne kadar bu sıralar sesini duymak için canımı feda edebilsem de ondan nedensiz kaçtığım, tüm başa gelenlere rağmen hala hayatımdaki en büyük değerlerden biri olan Tomruk'a..

Otobüse bineceğimden 6 saat önce hatrını sormak için aradığımda "Baba ben senin için danışmanı ayarladım istersen Pazartesi gel" diyen -Gerçi Botunu getirme gerek yok abi dedi..Şimdi hayvan gibi kar yağıyo birazdan sopa yicek ayrı.- Adem'e..

Gelmemden 1 gün önce beni Statik ödevinden haberdar eden Murat'a..

Boo! ile yakından ilgisini mahrum etmeyen, tatil boyunca bağlantısını koparmayan tembel :p Şafak'a..

En zor anlarımda içine mi doğar bilinmez hep beni arayan, alakasız konuşsak dahi beni mutlu eden, beni kafayı yemekten kurtaran, ayrıca Opeth konserinde bana eşlik etmeye söz vermiş olan-..Dimi?? Dimi??- Tubis'e..

Beni kendisine kardeş gören, derdini derdim bellediğim, derdimi gerçekten de derdi belleyen bana bir türlü Black Rose Immortal'ı göndermeyi beceremeyen, toplantıya gelmez:p geyik malzemesi Ömür'e..

Nedense kendimi her kötü hissettiğimde online olan, samimiyetini ve dostluğunu esirgemeyen, kendi küçük ama kalbi büyük Hülük'e..

Her ne kadar geveze olduğunu düşünsem ve tarafından sevilmediğimi hissetsem de tatlı tartışmalarından ötürü Elif'e..

Kardeşlik hakkındaki kaygılarımı dinleyip bana hak veren, Ömürüme iyi bir kardeş olmaya söz veren Cansu'ya..

Bu blogu bana tavsiye edip hem teknik, hem manevi desteğini hiç esirgemeyen, İzmir'e geldiğimde bana Kahve ısmarlamaya söz veren, konu ne olursa danışmaktan çekinmediğim bir insan haline gelen Aslı Abla'ya..

24 Şubat'ı hayatımın en kötü, 25 Şubat'ı ise hayatımın en güzel günlerinden biri yapmanın baş mimarı olan Samurcuk'a..

Benimle tatil akşamları anılarını paylaşmaktan çekinmeyen Babanneme..

4 defa biletimi değiştirmeme rağmen hala bana sıcakkanlı davranan ismini bilmediğim Kel Vangölü Bilet Satış Görevlisi'ne..

Tatil boyunca Üniversite konusunda bana rehber olmaktan sıkılmayan, ikide bir rahatsız etsem de aşırı sevecen davranan can insan Doğukan'a..

Olaylara bir de bayan gözünden bakmama yardımcı olan, beni tanımasa bile bana güvendiğine inandığım, tanımasam bile güvendiğim ev kızı:p Gizem'e..

Doğru insan'ı bulamayan, bazen beni üzse bile sözümü dinleyen, yalnış insandan uzak duracak olan Kıvırcık'a..

Opeth konserinde bana eşlik edecek olan, Yaptıklarını sayamayacağım Örnek aldığım Can abim Erturul Abi'me..

Teşekkür ederim..
İyi ki varsınız..