Dua

İnanç çok önemliymiş, yeni yeni önem veriyorum bu olguya..

Bir soruya bakarken "Ben bu soruyu yapabilirim" diyebilmek, o soruyu çözmek için gereken bilgileri öğrenmekten daha önemliymiş.

Umut sadece fakirin ekmeği değilmiş, umutsuz zenginlik birşey ifade etmezmiş.

Amacı olmayan bir insan ne kadar çok şey bilirse bilsin o bildiği bir anlam ifade etmezmiş.

Bir arkadaşım var, aslında birçok arkadaşım var da, birisi işte; Seçil.

Bir arkadaşım daha var, Ali.

Seçil; Gece gündüz aralıksız ders çalışan, haketmek için elinden geleni yapan, hatta üniversiteye gitmeyi benden çok hakettiğini düşündüğüm, ama sınavlarda bir türlü istediği puanı alamayan bir insan.

Ali ise, fazla çalışmayan, hayır hayır, fazla demeyeyim, neredeyse hiç çalışmayan fakat gayet de ortalamanın üzerinde puanlar, hatta haketmediği puanları alan bir insan.

Peki soruyorum; ikisinin arasındaki fark nedir?

Siz söylemeden ben cevap vereyim; İnanç.

"Ya kazanamazsam?" diye sorarsanız kendinize, kazanamazsınız.

Neyi ne kadar bildiğiniz kimsenin umrunda değil. Önemli olan karşı kıyıya varıp varamadığınız.

Ne kadar bildiğiniz de önemli değil, önemli olan ne kadar bildiğinizi açığa çıkarabilmeniz.

Önemli olan geleceğe güvenle bakabilmeniz, "Geleceğinize" güvenerek hareket edebilmeniz, karar verebilmeniz, fakat bunu yaparken komik duruma da düşmemeniz.

Eskiden güzel geçen sınavlarımın ardından "Dünkü çalışmamın etkisi olmuş" derdim..

Artık; "Dualarım kabul oldu.." diyorum.

Çünkü Allah(c.c)'da benim kazanmamı istiyor.

Farkı anlayabiliyor musunuz?

Opeth - In My Time Of Need