kıha

...
-Bloga yazdığım son yazıyı okudun mu?
-Hayır, okudum..

Cadı'nın biriyle konuşurkene..

İki gündür önce planlamıştım aslında bugün yazacaklarımı. Ama dün sağolsun Melinda, bugün de Gökhan'la olan birlikteliğim buna müsaade etmedi. Neyse şimdi yazıyorum ya, karışmayın bana.
Başlıktan da anlamadığınız gibi mutluyum, evet. Bir önceki yazıda üzüldüğüm herşey düzelme eğiliminde. Pazar günü pikniğe gittik, babannem gayet mutluydu, acı çekmiyordu en azından. Şu anda biz oturtuyoruz, o kalkıyor, yok illa bulaşıkları ben yıkayacağım. Yav babanne yengem yıkasın, halam yıkasın, ben çok güzel yıkıyorum valla-kıha-, ama yok siz beceremezsiniz ben yıkayacağım. Biri yiyosa ikna etsin. En son dondurma yiyodu, vanilyalı maks. Oturuyo da, keyif yani. Ben dışarıdayım. Blog ve hede için geldim, birazdan kapanacak burası. Acele etmeli.
En son 21 Haziran'da sonlandırmıştık Melinda ile görüşmeyi. Görüşmeyecektik bir daha. 15. Günde Msn'de karşılaştık, bir iki kelime ettik. Aslı Abla ile konuşmam gerekiyordu, ayrıldık. Ertesi gün tekrar görüştük msn'de, yine bir iki kelime, neyse. Pazar günü mig33 kullanıyordum, yine online idi. Yazıştık, sonra rahatsızlandı ve çıkmak zorunda kaldı. Tedirgin oldum, konuşmanın sonlanmasından 2 saat sonra aradım, iyi olduğunu söyledi, 28 saniyelik bir konuşma. İyi olduğunu biliyorum ya, neyse.
Akşam, Dünya kupası finali var. Aynı zamanda da Bizimoolan'la konuşuyoruz.. İlk yarı bitti. Sohbet ediyoruz işte. Aradı. Özlemişim telefonda "#Melinda Fam" yazmasını. 11 dakika 47 saniye konuştuk. Boş konuştuk ama mutluydum artık.. Neyse. Devam edeceğim bu yazıya.
O da seni seviyor.. Çıkmam gerek.